Struktura pracy (przykładowa)

SPIS TREŚCI

WSTĘP............................................................................................................. 4

ROZDZIAŁ 1. KSZTAŁTOWANIE WIZERUNKU FIRMY SKUTECZNYM
NARZĘDZIEM UMACNIANIA POZYCJI NA RYNKU

1.1. Istota, elementy i funkcje wizerunku............................................................. 6

1.2. Rodzaje wizerunku......................................................................................... 9

1.3. Wizerunek a tożsamość................................................................................. 13

1.4. Proces kreowania wizerunku................................................................ 17

1.4.1. ……………………………………………………………………………………

1.4.2. ……………………………………………………………………………………

ROZDZIAŁ 2. CHARAKTERYSTYKA FIRMY…………………………

2.1. ………………………………………………………………………………………….

2.2. ………………………………………………………………………………………….

2.3. ………………………………………………………………………………………….

WNIOSKI.........................................................................................................

SPIS TABEL I RYSUNKÓW........................................................................

BIBLIOGRAFIA..............................................................................................

Wzajemna relacja pomiędzy przypisami a bibliografią załącznikową

Ostatnim etapem pisania pracy licencjackiej czy magisterskiej jest bibliografia czyli wymienienie pozycji, z jakich korzystał autor przy pisaniu pracy. I tutaj powstaje pytanie - ile tych pozycji musi być, aby praca została zaliczona. Odpowiedź jest tylko jedna - powinno być ich tyle, z ilu autor korzystał przy pisaniu swojej pracy dyplomowej.

Wykorzystaną w pisaniu pracy bibliografię grupujemy alfabetycznie według ustalonych kryteriów. Są nim najczęściej:

• źródła pierwotne, wśród których mogą znaleźć się takie, jak np. akty prawne, ankiety, wywiady, źródła statystyczne, materiały archiwalne, rękopisy itp.,

• opracowania (książki),

• artykuły z czasopism fachowych (naukowych),

• prasa drukowana, wydawnictwa elektroniczne oraz strony internetowe.

Wzajemna relacja pomiędzy przypisami a bibliografią załącznikową:

1. Przypisy mogą być tożsame z bibliografią, tzn. przypisy tworzą bibliografię.

2. Bibliografia ma zakres szerszy od przypisów. Przedstawia warsztat naukowy pracy (rozprawy, książki), często uzupełniając przypisy. Służy czytelnikowi jako specjalistyczna informacja o źródłach i opracowaniach na dany temat.

Przypisy i bibliografia załącznikowa

Przypisy powinny być opracowane jednolicie, zwięźle i krótko. Każdy z nich zaczynamy wielką literą, kończymy kropką.  

Do przypisu  kieruje zawarty w tekście głównym odnośnik (odsyłacz). Najczęściej odnośnikami są kolejne liczby, zapisane cyframi arabskimi, podwyższone o pół stopnia w odniesieniu do tekstu.

Przypisy  powinny być złożone czcionką mniejszą od czcionki tekstu głównego.

Odnośnikami mogą być małe litery lub znaki graficzne (np. gwiazdka). Ten sposób jest jednak  mało czytelny, a w związku z tym rzadko stosowany. 

Wydana w lipcu 2002 r. norma PN-ISO 690. Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Zawartość, forma i struktura zastępuje dotychczas obowiązującą PN-79/N-01222.07  Kompozycja wydawnicza książki. Bibliografia załącznikowa  (wyd.3 z 1994 r.) 

Miejsce ulokowania przypisów w pracy

Miejsce ulokowania przypisów w pracy (rozprawie, książce):

-     u dołu strony, na której naniesiono odsyłacz,

-    na końcu rozdziału,

-     na końcu pracy.

Ze względu na pełnioną funkcję informacyjną, preferowane jest zamieszczanie przypisów  u dołu strony. Jest wówczas pewne, że czytelnik nie pominie przypisu i właściwe go wykorzysta. 

Wymogi formalne pisania pracy dyplomowej

Układ pracy: praca zawiera, poza rozdziałami, wstęp i zakończenie.

We wstępie należy:

• zarysować ogólne tło badanego problemu,
• wskazać przesłanki wyboru tematu pracy,
• określić cel i zakres pracy,
• przedstawić hipotezy
• wskazać metody badawcze,
• przedstawić ogólne informacje o zawartości poszczególnych rozdziałów pracy.

W zakończeniu należy:

• przedstawić syntetyczne wnioski wynikające z przeprowadzonych badań,
• zasygnalizować możliwości wprowadzenia zmian przyszłościowych rozwiązań,
• wskazać kierunki dalszych badań.

Wykaz cytowanej literatury w alfabetycznej kolejności zgodny z wymogami opisu bibliograficznego;

Wykaz wykorzystanych aktów prawnych (w uzasadnionych przypadkach);

Wykaz tablic;

Wykaz rysunków (schematów, map, itp.);

Wykaz załączników.

Wstęp i Zakończenie powinny przede wszystkim ze sobą korespondować. W pierwszym akapicie powinniśmy odnieść się do przedmiotu naszych badań, następnie odpowiedzieć na pytania:

1)   Czy zrealizowaliśmy założony cel badań?

2)    Czy udało nam się odpowiedzieć na wszystkie pyta­nia badawcze?

3)   Czy udało nam się potwierdzić wszystkie przyjęte hipotezy? Jeśli nie, to dlaczego?

4)    Które hipotezy udało się nam potwierdzić? Dlacze­go?

5)   Jakie mieliśmy trudności podczas pisania pracy?

6)    Jakie mieliśmy trudności podczas prowadzenia ba­dań?

7)   W jaki sposób w/w trudności wpłynęły na kształt naszej pracy oraz wyniki badań?

8)    Jaki wątek można byłoby rozwinąć w przyszłości, by

uzyskać szerszą wiedzę na podjęty przez nas temat, czego nie udało nam się osiągnąć w prowadzonych przez nas badaniach?

Pisząc Zakończenie używamy czasu przeszłego, na przykład: opisałem, scharakteryzowałem, zaplanowałem, wyjaśniłem lub zostało opisane, zostało scharakteryzowa­ne itd.

ZALECENIA SZCZEGÓŁOWE PISANIA

1.      Na końcu wiersza nie mogą występować pojedyncze litery lub spójniki. W celu przeniesienia spójnika do kolejnego wiersza należy użyć tzw. twardej spacji (kombinacja klawiszy: Ctrl + Shift + spacja). “Twardą spację” należy wstawić bezpośrednio po spójniku, a przed następującym po nim wyrazem (powoduje to “przyklejenie” spójnika do wyrazu). Nie wolno używać w tym celu kilku zwykłych spacji lub tzw. miękkiego entera (kombinacja klawiszy: Shift +Enter).

2.      Zabrania się wstawiania na końcu wiersza (w środku zdania) zwykłych oraz “miękkich” enterów.

3.      Pomiędzy wyrazem, a następującym po nim znaku przestankowym (przecinek, kropka, średnik, dwukropek) nie należy wstawiać znaku spacji.

4.      Wyrazy (zdania) pisane w nawiasie nie mogą być oddzielone od tych nawiasów spacjami.

5.      Wyliczenia w tekście – za pomocą automatycznego wypunktowania lub numerowania.

Omawiane kolejno w pracy kwestie, wątki, przykłady itp. powinny być od siebie oddzielone. Nowy wątek należy rozpoczynać od nowego akapitu. Akapit powinien zaczynać się z jednolitym dla całej pracy wcięciem (zalecenie 1,25 cm) i powinien być oddzielony przerwą o szerokości 6 pkt. od akapitu poprzedniego.

To jest tylko przykład

TO JEST TYLKO PRZYKŁAD 

Celem głównym pracy jest analiza przedsiębiorstwa Seifert Polska pod kątem, cyklu realizacji zamówienia klienta instytucjonalnego. Cele główny pracy zdekomponować można na cele szczegółowe:
· poznawcze:

• zapoznanie się z istotą obsługi klienta oraz jej elementami,
• analiza wskaźników oraz mierników obsługi klienta,
• zaznajomienie się z cyklu realizacji zamówienia oraz jego etapami
• zdefiniowanie zadań realizowanych w procesie spedycyjnym oraz obowiązków spedytora
• charakterystyka badanego przedsiębiorstwa

· utylitarne:

• analiza procesów realizowanych w badanym przedsiębiorstwie,
• identyfikacja zakłóceń występujących w procesie realizacji zamówienia klienta instytucjonalnego,
• identyfikacja źródeł pojawiających się zakłóceń realizacji zamówienia klienta,
• zaproponowanie usprawnień dla przedsiębiorstwa.

Teza 

Na podstawie określonego celu głównego i celów szczegółowych oraz przeprowadzonego studium literaturowego i wstępnych badań terenowych sformułowano tezę pracy, która brzmi: 

Wykorzystanie narzędzi lean management wpływa na usprawnienie cyklu realizacji zamówienia klienta instytucjonalnego w przedsiębiorstwie usługowym. 

Zakres pracy

Zakres pracy obejmuje:
- Zakres podmiotowy: przedsiębiorstwo [nazwa, siedziba]
- Zakres przedmiotowy: cykl realizacji zamówienia klienta instytucjonalnego.
- Zakres czasowy: badania prowadzone w roku 2011