Przypisy

Przypisy literaturowe i dygresje zamieszcza się na dole strony (Times New Roman, 10 pkt., kursywa), numerowane automatycznie z linią oddzielającą od tekstu zasadniczego. Zasady pisowni przypisów są następujące:

a) w wypadku pozycji powoływanej po raz pierwszy należy podać: inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł pracy; wydawnictwo, miejsce i rok wydania, stronę. Na przykład:

¹ K. Kowalski: Rachunek kosztów w praktyce. PWE, Warszawa 1998, s. 287.

b) w wypadku pozycji napisanej przez kilku autorów należy podać: inicjały imienia i nazwiska autorów, tytuł pracy, wydawnictwo, miejsce i rok wydania, stronę. Na przykład:

¹K. Kowalski, J. Nowak, P. Wiśniewski: Rachunkowość zarządcza. PWP, Warszawa 2004, s. 387.

c) w wypadku, gdy autorami pozycji jest więcej niż czterech autorów przykład przypisu jest następujący:

K. Kowalski, J. Nowak i inni: Rachunkowość podatkowa. PWP, Gdańsk 2004, s. 27.

d) w wypadku pracy zbiorowej w pierwszej kolejności podaje się inicjał imienia i nazwisko autora rozdziału, a następnie tytuł książki, inicjał imienia i nazwisko redaktora, wydawnictwo, miejsce i rok wydania, stronę, na przykład:

¹ K. Winiarska: Rachunek kosztów w warunkach inflacji, w: Rachunek kosztów, red. K. Sawicki, PWE, Warszawa 1999, s. 117.

e)  w razie kolejnych powołań tej samej pozycji obowiązuje następująca zasada:

¹ K. Kowalski: Rachunek kosztów.,. poz. cyt., s. 289.

Dwa pierwsze słowa tytułu

f) w wypadku artykułów z czasopism podaje się: inicjał imienia i nazwiska autora, tytuł artykułu, tytuł czasopisma ujęty w cudzysłów oraz rok wydania, numer czasopisma, stronę, na przykład:

² Z. Bielski: Zmiany w rachunkowości w 2004 roku. "Rachunkowość" 2004, nr 12, s. 667.

g)  jeżeli pozycja jest powoływana kolejno po sobie, przykład przypisu jest następujący:
⁷ K. Kowalski: Rachunek kosztów ... poz, cyt., s. 289.

⁸ Tamże, s. 289.

h) w wypadku korzystania z przepisów prawa (aktów normatywnych) należy podać: rodzaj aktu prawnego (ustawa, rozporządzenie, zarządzenie), datę wydania, tytuł oraz numer Dziennika Ustaw i pozycję). Na przykład:

¹ Ustawa z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości, tekst jednolity Dz.U. z 2002, nr 76, poz. 694, ze zm., art. 5.

i) w razie kolejnych powołań na przepisy prawa obowiązuje następująca zasada:

¹ Ustawa o rachunkowości... poz. cyt., art. 3.

 j) w wypadku powoływania się na gazetę codzienną układ przypisu jest taki sam, jak dla artykułów, na przykład:

¹ J. Nowak: Kolejne zmiany w ustawie o rachunkowości. „Rzeczpospolita" 2004, nr 123, s.4.

k) jeżeli korzysta się z materiałów wewnętrznych badanej jednostki, treść przypisu jest następująca:

³ Analizo bilansu w latach 2002-2004, materiały wewnętrzne spółki D, maszynopis powielony, Szczecin 2004, s. 12.

l) w wypadku korzystania z roczników statystycznych przykład przypisu jest następujący:

¹ Rocznik statystyczny GUS. Warszawa 2003, s. 40, tabela 25.

ł) w wypadku korzystania z zasobów internetowych przypis jest następujący:

 

Wymogi edytorskie cv

Rozmiar papieru A4

Marginesy: lustrzane, górny, dolny 2,5 cm, wewnętrzny 3,5 cm, zewnętrzny 2 cm.

Odstęp: 1,5 linii.

Wyrównywanie tekstu: justowanie (dotyczy treści). Włączone dzielenie wyrazów.

Czcionka: Times New Roman. Wielkość czcionki, którą pisana jest treść 12 pkt.

Numeracja stron rozpoczynająca się od pierwszej strony spisu treści umieszczona na dole strony przy marginesie zewnętrznym. Numery arabskie, czcionka Times New Roman 12 pkt.

Tytuły rozdziałów: czcionka Times New Roman 16 pkt. pogrubiona. Wyrównywanie do środka strony. Nad tytułem umieszczony tekst: Rozdział 1. Po tytule rozdziału dwie wolne linie.

Tytuły podrozdziałów: czcionka Times New Roman 12 pkt. pogrubiona. Wyrównywanie do lewej strony. Bez wolnej linii po tytule podrozdziału.

 
Przypisy dolne pisane czcionką Times New Roman 10 pkt., umieszczane na dole strony. Przypisy numerowane liczbami arabskimi, numeracja ciągła w całej pracy.

Tabele, rysunki, schematy, wykresy itp. numerowane dwustopniowo, np. Tabela 2.1., pierwsza cyfra oznacza numer rozdziału, a druga kolejny numer tabeli w tym rozdziale.

Tytuł obiektu za numeracją, całość pisana czcionką Times New Roman 12 pkt. pogrubioną, umieszczona nad obiektem, wyrównana do lewego marginesu.

 
Równania matematyczne wyśrodkowane, pisane czcionką Times New Roman 12 pkt., numeracja podawana w nawiasach okrągłych (…) wyrównanych do prawego marginesu, w tej samej linii. Zasady numeracji dwustopniowej analogiczne jak w przypadku pozostałych obiektów.

Źródło pochodzenia tabeli, rysunku, wykresu lub równania itp. umieszczone pod obiektem, tekst wyrównany do lewego marginesu, czcionka Times New Roman 10 pkt.